Kolejne Panny Młode.

Najpierw pojawiają się tarniny, potem czeremchy, czereśnie, wiśnie, śliwy, grusze, a w końcu wybuchają bielą i delikatnym różem, jabłonie. Każdego roku jestem zauroczona niezwykłym spektaklem kwitnienia jabłoni. Nawet te dzikie, rosnące na miedzach i wałach, nie ustępują w kwitnieniu najlepszym odmianom.
W naszym ogrodo-lesie są jabłonie stare, z odpadającą korą i młode, którym " dopiero na świat".
Biegam do nich o różnych porach dnia, porównuję kwiaty, zapachy i wykonuję setki fotografii, uwieczniając ich niekwestionowane piękno. W ich tle " chwytam" kadry z moimi ukochanymi Wnukami, a nawet pozwalam sobie na selfie.
Wszystkie kwitnące jabłonie, bez względu na ich wiek, wyglądają jak najpiękniejsze Panny Młode.
Sami zobaczcie, słowa są zbędne...

BIEL I RÓŻ

Białe płatki
moich nieustannych zachwytów
spadają na ziemię
razem z nimi
opada wiosna
kolejna wiosna mojego życia
i kolejna radość istnienia
biel i róż
przebiegają przez moje życie
tchnieniem wiosny
nieustannie budzą
źródło
które jest we mnie
od zawsze
zbieram płatki
i posyłam je
w stronę słońca.

Przesyłam Wam wszystkim pozdrowienia pomieszane z tą najzwyczajniejszą radością...

Post ze specjalną dedykacją.

 Dla tych, co na weekend majowy pozostali w domu, kadry najprostsze i dlatego najpiękniejsze...

Nakręciłam specjalnie dla Was filmik: " głosy wsi" i niestety nie chce się zamieścić w poście, może ktoś wie, dlaczego tak się dzieje?
Film można obejrzeć u zaprzyjaźnionej Ismeny, której udało się go zamieścić i tam Was zapraszam:-) https://szimena.blogspot.com/2022/04/wyciagnij-wtyczke.html?sc=1651382791149#c7850799479175040490

Ulotne piękno kwiatów magnolii.

Posadziliśmy ją wiele lat temu, bo nas oczarowała w sklepie ogrodniczym.
Była w donicy, obsypana kwieciem, więc nie zawahaliśmy się wydać zbyt dużej, moim zdaniem, ceny. Ale tak to bywa jak się ktoś czymś zauroczy:-) Chcieliśmy na nią jak najczęściej spoglądać, więc wybór miejsca był ograniczony i jak się okazało, jest narażona na przeciągi, często dotykają ją kwietniowe przymrozki, a ponieważ jest jedną z najwcześniej kwitnących odmian, ryzyko zmrożenia jest zawsze duże.

W tym roku zrobiła nam piękną niespodziankę zakwitający w Wielkim Tygodniu, ale zaraz po Świętach Wielkanocnych, zazdrosny o jej piękno przymrozek, dokonał zemsty.

Ona jednak dzielnie prezentuje ocalałe piękno, które jest oszałamiające o zmierzchu.
Mój telefon komórkowy nie ma aż tak dobrego aparatu żeby sobie radzić z wieczornymi warunkami, ale mimo tego, zapraszam na sesję naszej piękności.

A jeśli mowa o pięknie, to zapraszam na kilka wersów...

Piękno
Nigdy nie szukałam piękna
było od zawsze pod ręką
budziło mnie swym dotykiem
zaczarowanym w słoneczny promyk
zbierałam go rankiem z rosą
na łące która miała tysiące jego imion
inni mówili że go nie widzą
a ja im nie wierzyłam
bo przecież było wszędzie
dostrzegalne dla serca i oczu
jeśli nawet nie umiałam go nazwać
zasiane niewidzialną ręką
dla mnie i dla ciebie
byś nie upadł w drodze
dziś
odkrywam je po raz kolejny
przez drugiego człowieka
co nie zwątpił
w jego istnienie.

Motyle już są.

 U mnie pojawiły się w lutym, bardzo wcześnie, ale zaraz pofrunęły do lutowej Solenizantki i Jubilatki.

Stanowiły też ważny akcent w nieco mrocznej, ale bardzo intrygującej powieści, która również poszybowała w podarunku dla Osoby świetnie piszącej i wiem, że Ją zainteresowała.
Książka godna polecenia. W tym zastraszonym świecie, warto dbać o zachowanie wolności, dobrze rozumianej.

A potem motyle pojawiły się na pierwszych kwietnych gałązkach oraz na kobiercach, które przykryły znaczne obszary mojej wiejskiej krainy.

Niczym niezmącona radość
przysiadła na zagonach życia
zielenią się kłosy
niemyślące o zapachu żniw
za wcześnie na smutek
gdy głogi bielą sięgają nieba i ziemi
lekkie pierzaste dmuchawce przycupnęły
na zielonej murawie
u moich stóp bratki żółcą się wiosną
oszalałe ze szczęścia
czarny kos śmiesznie zdąża do wodopoju
różowieje już niebo
nasycone fioletem zmierzchu
Czarodziejskie zapachy wiosny
siadają na ramionach mojego Chrystusa
zanurzonego w kępie bzu
w którym schowałam moje marzenia.

Za piękne życzenia świąteczne dziękuję Janeczce http://janeczkowo.blogspot.com/i Lence http://zaciszelenki.blogspot.com/

Maksowi https://kochamswojswiat.blogspot.com/ i Eluni http://rekodzieloeluni.blogspot.com/

Agusi https://aga-craft.blogspot.com/  i Agatce https://aggajas.blogspot.com/

oraz Iwonce, Podróżniczce, która tym razem obdarowała mnie obrazkami przedstawiającymi polskie Piety, ten wyjątkowy sposób przedstawienia boleści Matki...

Moja magnolia ukazała się na Święta w pełnej krasie, ale zaraz po Świętach mały przymrozek pomalował jej płatki na brązowo- szkoda...

Serdecznie pozdrawiam i życzę spokoju i ciepła.