Musicie to zobaczyć czyli wstęp do rozważań...

Użycie słowa musicie w tytule jest przemyślane. 
Bardzo go nie lubię, albo inaczej, ograniczam w wypowiedziach.
Bo jakim prawem mam kogoś zmuszać do zrobienia czegoś, co moim zdaniem, jest godne uwagi, ale niekoniecznie zdaniem innych.
Tak więc, wcale nie musicie, ale możecie, jeśli będzie taka Wasza wola.
Ja mogę Was jedynie zaprosić, zachęcić, zasugerować. Bowiem walczę z przymusem, który tak nas zewsząd zalewa!
Ale jeśli ktoś kocha róże to serdecznie zapraszam, u nas ogród tonie już w barwach i zapachach...

To tylko część wybranych, bo jest ich 54.
Bardzo dziękuję za wspólną wędrówkę...
No to jeszcze te inne moje:-)
Do następnego napisania... 

Czerwcowy post różany.

Róże panoszą się wszędzie, ale to jest ich czas, czas czerwcowy, czas końca roku szkolnego i rozpoczętych wakacji.

Królują, pachną- każda na inny sposób, czarują, wabią owady i absorbują ludzi.

Niekwestionowane królowe czerwcowe...

Kochają słońce, nie lubią deszczu, podobnie jak większość z nas...

Każda z nich odsłania inny kawałek piękna.

Różane foldery zajmują już ogromną część pamięci, a każde zdjęcie jest przecież inne...

Nie chcę Was zamęczyć, a przecież jeszcze wiersz i jeszcze obraz, i książka, która komponuje się w różany zakątek, a która mnie całkowicie urzekła, ale tak bywa z różami:-)

Róże spotykam też na trasie swoich wędrówek, takie, które rosną bez dodatkowych zabiegów, bo mają wyraźnie określony cel...

RÓŻE

Cierniem znaczą swój ślad
czasami rzeźbią głęboką bruzdę
kaleczą dłonie i serce
a jednak ich piękno urzeka
osiada płatkami na szarościach dnia
delikatnie porusza zmysły
odrywając myśli od ziemi

róże

ciągle tak samo uparcie
przypominają że warto kochać.

Kończymy już czerwcowe śpiewania ku czci Serca Jezusowego przed naszą wiejską kapliczką.
Do następnego czerwca trzeba czekać prawie rok...
A teraz obiecany obraz i kończę ten długi post życzeniami szczęśliwego letniego czasu dla Wszystkich.